Met de eerste wedstrijd tegen Panama in het vizier, begint het bij mij stilletjes aan door te dringen. Het WK en de bijhorende WK finale, is in zicht. En of de zenuwen strak gespannen staan. Onze noorderburen daarentegen hebben de boot richting Rusland gemist. Geen derby der lage landen dus dit jaar. Volgens sommigen een gemis, anderen zijn hier heel opgetogen over. En ik? Wel, ik ben eerder jaloers op het feit dat zij niet aan het WK hoeven mee te doen. Hunk? Jaloers? Klopt! En wel om deze redenen:

Pas op. Deze blogpost kan sporen van sarcasme bevatten. 

Stress!!!

Voetbal is een feest, dat wel. Maar oh wat kan ik opgaan in het spelletje. Zodra het eerste fluitsignaal geklonken heeft, staan de zenuwen ten huize Beeckman strak gespannen. Een roetsjbaan doorheen emoties, dat is het. Paniek, irritatie, vreugde, wanhoop,… alles komt aan bod. Niet voor onze noorderburen. Neen, terwijl wij 90 minuten lang (om dan nog te zwijgen van die dodelijke verlengingen) tegelijkertijd ouder en jonger worden, kunnen zij de doodgewone dagelijkse sleur verderzetten. Terwijl wij ons aan het opwinden zijn omdat de scheidsrechter een onterechte penalty gefloten heeft, hebben zij de tijd om volledig relaxed een paar blogjes neer te schrijven. In alle rust, in alle sereniteit. De gelukzakken!

Shhttt!

Getoeter van auto’s, gejuich als er gescoord wordt, zingende mensen op straat, spontane volksfeesten tot in de vroege uurtjes. Tijdens het WK zal België weer in rep en roer staan. Wil je rust en stilte, dan moet je bij de noorderburen zijn. Zij hebben daar in de maand juni geen last van. Zalig.

Quality time? T’is voetbal hé!

Het WK is voor vele mannen het perfecte excuus om het tijdens de week op een zuipen te kunnen zetten. Meer nog, het is een sociale verplichting om dat te doen. Want wie tijdens een match van de Rode Duivels liever gezellig tafelt met zijn vriendin, wordt niet alleen nagekeken. Hij krijgt ook nog eens de onuitwisbare stempel van ’s loef’ op zijn voorhoofd. In juni is er in Nederland, in tegenstelling tot in België, wel plaats voor romantiek en genegenheid. Geen verplichte avonden gevuld met frieten en hamburgers maar, gewoon gezellig samen op restaurant gaan met je geliefde. Was ik maar een Nederlander.

Waar is mijn stem naar toe?

Al dat gejuich, geroep en gejoel is best belastend voor de keel en voor je stem. Gezondheid, t’is zo belangrijk.

#traveler

Je moet je maar eens voorstellen dat je tijdens de WK finale tussen België en Argentinië  net op reis bent. Ik mag er niet aan denken. In de vakantieplanning moest hier dus rekening mee gehouden worden. Maar wat moet het leuk zijn om gewoon op reis te kunnen gaan wanneer je wil, zonder te moeten vrezen dat net dan jouw land de finale moet spelen. Sommigen kunnen dat deze zomer, anderen moeten het risico nemen.

Zzz….

Met je vrienden samen naar de match kijken, bier drinken en daarna bij een zege van de Rode Duivels het stad intrekken om samen met alle andere fans tot een stuk in de nacht te feesten. Daar wordt een mens nu eens echt moe van. En dat terwijl je toch dat gerechtje op foto wil zetten en die twee blogjes per week wil klaarhebben. Mocht ik nu een Nederlander geweest zijn dan hoefden we helemaal niet tegen die vermoeidheid te vechten. Op tijd in bedje, zalig!

Gezocht: productiviteit op het werk

Het WK begint en plots is iedereen op het werk een voetbalfanaat. Het begint al bij het binnenkomen. ‘En de match gisteren gezien?’, ‘ wat voor een wissel was dat jong’, ‘ ik heb gehoord dat Kompany toch zou spelen deze avond’,... Waar je anders gewoon achter je computer zou kruipen, ontstaan plots conversaties op het werk. Vreselijk al dat sociaal gedoe. In Nederland zal daar in juni niets van te merken zijn. Neen, elke dag dezelfde koffiepraat, dezelfde formele contacten. En dat 8 uur per dag. Dag in, dag uit tot wanneer ze met de caravan (Uitspraak: kereven) op zomerreis vertrekken. Zo hoort het.

Gezocht: concentratie 

Voordat je je recept wil uitschrijven toch nog even de site van het Nieuwsblad checken. Niemand geblesseerd afgehaakt? Toch ook nog even die goal van Lukaku en de verwachtte opstelling voor komende match bekijken. Daar hebben de Nederlanders gelukkig geen last van deze zomer. Zij kunnen koken, foto’s nemen en direct geconcentreerd aan het werk gaan.

Alé, nog eentje! 

Tijdens de voetbal wordt er wel al eens een biertje gedronken. De groenten bak in de koelkast moet plaats ruimen voor een aantal flesjes Jupiler, op de tafel staat een oude bloempot vol kroonkurken. Bij verlies moet het verdriet verdronken worden, bij winst is er een feestje in de maak. Tijdens zo een WK wordt niet gedronken en gegeten, er wordt gezopen en gevreten.

Goed voor het lichaam is dat niet. Ik prijs de Nederlanders gelukkig. Zij zullen geen extra kilootjes bijkomen voor ze op reis gaan en kunnen gewoon genieten van een ultra gezond gerechtje van Sandra Bekkari na een dag werken.

Nouja, eens die beker binnen is, zullen we dat allemaal wel snel vergeten. Beste Nederlanders, misschien dit jaar toch even voor ons supporteren?

One thought on “WK 2018: waarom ik jaloers ben op de Nederlandse bloggers.”

  1. Anke

    Juni 14, 2018 at 16:30

    Hihi en Spanje doet ook mee…

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *